تبليغاتX
کام تلخ
کام تلخ
کانمان سوخت ز بس تلخی دنیا دیدیم . . .
شنبه پنجم آبان 1386
دیر گاه شب است...

 

ای حماقت مجسم

ای نادانی جاری

ای تمامی زندگانی فانی

ای تو که نوربخش جهانی

ای برترین آرزوی نهانی

ای زیباترین ودیعت آسمانی

ای که آخر جسم و جانی

. . .

ای دول!

با تو هستم ای دول!

مخواب؛

هنوز کار داریم.

.

+ چنین نوشت به گاه 2:0 . امیر .