از بيست و سوم ارديبهشت تا همين نيم ساعت پيش طول كشيد،

     از همان دوشنبه شب كذايي كه همه تان مي دانيد...

     امشب گويا بيست و چندم شهريور ماه است. دقيق نمي دانم، حساب روزها را گم كرده ام

     ولي از بيست و سوم ارديبهشت تا همين نيم ساعت پيش طول كشيد؛

     تا رمز و راز هايي كه بايد را فرا گرفتم، همين نيم ساعت پيش توانستم

     همه چفت و بستها را باز كنم...

     بالا خره خودم به دست خودم همين نيم ساعت پيش ممه بندش را،

      چفت و بست ممه بندش را باز كردم...

     ..

     .

     اكنون او رفته است.

     خودم روانه اش كرده ام.

     لاكردار ممه هايش از مال خودم هم كوچكتر بود.

     بايد رمز و راز شناختن ممه دانهاي ابري را فرا بگيرم، چند ماه عمرم هدر شد.

     .